อาจจะเป็นเพราะฟ้าบันดาล ได้พรากเธอไปจากฉัน พร่ำเพ้อถึงเธอก็ทำได้เพียงฝัน

อ้อมกอดที่คุ้นเคยยังอุ่น รอยยิ้มเธอยังติดตา อยากให้รู้เพียงเมื่อเธออยู่บนฟ้า ถึงเวลาจะไปหาเธอ

ต่อจากนี้ไป เธอคงไม่อยู่กับฉันแล้ว จะหันไปหาใคร ข้างกายฉันมีแต่เงา

ยังคงเสียใจ แต่แค่ชีวิตนี้เคยมีเราก็เป็นสุขเท่าไร

ภาวนาให้มีอีกครั้งที่เราจะพบกัน ถึงแม้ว่ามันจะดูเลือนลาง

และความเป็นจริงจะทำได้แค่ฝัน ก็จะเฝ้าคอย

ยังคงนึกถึงวันของเรา ไม่เคยลบเลือนจางไป ยังคงนึกถึงวันของเรา ไม่เคยลบเลือนหายไป

จะเก็บเธอไว้ในใจเสมอ เก็บความรักของเราเอาไว้ให้ลึก ตลอดไป