ถนนทุกสายยังคงทอดยาว ดวงดาวยังลอยอยู่บนท้องฟ้า

เดินอยู่คนเดียวลมหนาวก็พัดมา   แล้วน้ำตามันก็ไหล

เคยมีเธออยู่เคียงข้างกัน เคยมีคนจับมือฉันไว้

ฉันเคยได้ยิน เสียงของหัวใจ แต่จากนี้คงไม่มีอีกแล้ว

                * เพิ่งรู้จักความเหงาว่ามันเป็นยังไง   เพิ่งได้รู้เมื่อวันที่เธอจากไป

                และไม่รู้ว่าฉันต้องเหงา อีกนานสักเท่าไหร่ สิ่งเดียวที่ฉันรู้ คือนับจากวันนี้ ไม่มีเธอ

ถ้อยคำอ่อนโยนที่เคยซึ้งใจ ความห่วงใยที่เคยได้เจอ

รอยยิ้มในวันนั้น เพราะฉันมีเธอ พึ่งจะรู้เธอมีค่ามากเพียงไร

โลกไม่เคยเงียบเหงาเท่านี้ เจ็บที่ฉันยังมีหัวใจ

และฉันก็รู้ ว่าฉันต้องเดินไป โดยที่ฉันไม่มีเธออีกแล้ว

( * )

สิ่งเดียวที่ฉันรู้ คือนับจากวันนี้ ไม่มีเธอ